← powrót do poprzedniej strony

„Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego” Jean Marie Auel

  • Podziel się ze znajomymi:
„Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego” Jean Marie Auel

W dziejach rozwoju życia na Ziemi można wyodrębnić wiele różnych etapów. Jednym z nich był okres charakteryzujący się znacznym ochłodzeniem klimatu, dzisiaj znanym jako epoka lodowcowa. Ta problematyka zainteresowała autorkę cyklu „Dzieci Ziemi”, który porusza temat życia prehistorycznych gatunków ludzi na terenie Europy, w szczególności  żyjących istot kromaniońskich i neandertalskich.

Cykl rozpoczyna tom „Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego”, będący wzruszającą opowieścią o Ayli, małej kromaniońskiej dziewczynki, przygarniętej przez uzdrowicielkę Izę, należącą do klanu neandertalczyków. Pięciolatka zostaje przez nich znaleziona i odratowana po trzęsieniu ziemi, w którym straciła swoich bliskich, oraz po starciu z lwem. Żyje w nowym miejscu i nowej grupie, ale nie jest akceptowana. Tylko szaman Creb i uzdrowicielka Iza traktują ją jak nowego członka rodziny: opiekują się nią, uczą nowej mowy, w tym wypadku gestów, odpowiedniego stosunku do mężczyzn, społecznych tradycji, przyuczają do roli kolejnej uzdrowicielki. Jednak nieduża społeczność nastawiona na życie w grupie pełna jest indywidualności i często kieruje się nielogicznymi zasadami. Ayla bardzo się od nich różni, zarówno wyglądem jak i przekonaniami. Dla członków Klanu jest brzydka a jej zachowanie i mowa są nie do zaakceptowania. Dziewczynka często w zupełnie nieświadomy i ludzki sposób łamie ich utrwalone normy i stereotypy, co powoduje ciągłe konflikty. Wielokrotnie przynosi Klanowi szczęście, ratuje innych jego członków, a mimo to i tak jej byt to pasmo kar i poniżeń. W jej życiu do szczęśliwszych dni zalicza ten, w którym nadano jej Totem Lwa Jaskiniowego, ale w tym samym momencie zyskuje swojego największego wroga, przyszłego wodza, Brouda. Ten dręczy ją nieustannie, w końcu przymuszona rodzi dziecko, według wielu kalekie, nie chce go oddać, za co spotyka ją jedna z najsurowszych kar…

Ta niesamowita opowieść o codziennym życiu Klanu i losach Ayli, pełna jest informacji na temat dawnych czasów, społeczeństw w nim żyjących, ówczesnej roślinności, zwierząt, obyczajów. Daje ciekawy obraz początków życia na Ziemi. Pomimo tego, że w książce przeważa opis nad dialogiem, nie jest nudna. W tym wypadku to jej atut. Dzięki temu zabiegowi autorka w niezwykle realistyczny sposób opisuje głębię prawdy historycznej o Homo Sapiens i innych  istniejących w tamtych czasach gatunkach. Bardzo głęboko i z prawdziwym znawstwem przedstawia żyjące społeczności, ich zwyczaje, tradycje i etapy rozwoju. Wyraźnie widać różnice występujące pomiędzy nimi i wiążące się z tym narastające problemy, ostatecznie prowadzące do wyginięcia osobników neandertalskich, a rozwoju człowieka nam najbardziej bliskiego. Warto przypomnieć sobie dawne dzieje poprzez historię tak świetnie napisaną, pełną niesamowitych wydarzeń i wielu zaskakujących momentów, często wzruszających i zapadających głęboko w pamięć. A samo zakończenie pierwszego tomu nie daje rozwiązania wszystkich sytuacji i zachęca do czytania następnej części siedmiotomowego cyklu.