← powrót do poprzedniej strony

„Tajemnice Rutheford Park” Elizabeth Cooke

  • Podziel się ze znajomymi:
„Tajemnice Rutheford Park” Elizabeth Cooke

 

Masz wszystko: piękny dom, kochającego męża, troje dzieci, służbę i co tylko sobie zamarzysz. Twoje życie to istna sielanka – możesz zajmować się tylko sobą, pięknymi strojami, wyszukanym menu i spełnianiem każdej zachcianki. Bajka, której pragnęłaby niejedna osoba. Ale to tylko pozory: nic do końca nie jest takie, na jakie wygląda; mąż cię zdradza, przyłapujesz go na tym we własnym domu ze skandaliczną kuzynką. Na dodatek będą mieli jeszcze coś wspólnego. Dzieci chcą dla siebie zupełnie czegoś innego, niż powinny, służba tak naprawdę wszystkiego ci zazdrości i uważa, że na nic sobie nie zasłużyłaś. Piękny dom staje się dla ciebie klatką nie do opuszczenia, syn zataja swój związek z pokojówką, który kończy się tragicznie. Zdajesz sobie sprawę, że to nie takiego życia dla siebie pragnęłaś. Już dawno uleciały gdzieś spontaniczność, radość, możliwość samostanowienia o sobie. Jeszcze trochę, a te wszystkie ograniczenia, zasady i konwenanse unicestwią twoje prawdziwe ja. Aż pojawi się ktoś, kto dostrzeże prawdziwą ciebie, kobietę pragnącą miłości i normalnego życia bez ograniczeń. Ktoś, kto pokocha prawdziwie i pozwoli się spełniać w każdej dziedzinie, dostrzeże twój talent, urodę i wybuduje dla ciebie dom, gdzie razem zamieszkacie, dom waszych marzeń. Lecz czy w obliczu rodzinnych tragedii pójdziesz za głosem serca, czy zwyciężą lojalność i oddanie rodzinie?

To  i jeszcze znacznie więcej spotyka Lady Octavię Cavendish. Oprócz losów jej, męża i dzieci widzimy także losy służby splatające się i kontrastujące bogactwo i biedotę, arystokrację i jej służbę. Te dwie grupy społeczne, tak zależne od siebie, unaoczniają prawdę i realia życia na początku XX wieku, w przededniu wojny, która dotknie wielu z nich. Przedstawione sytuacje, losy, zdarzenia prowadzą jednak do kilku wniosków: aby żyć prawdziwie, musisz żyć tak , jak chcesz, dbać o relacje z bliskimi, nie zapominać, że często docenia się ludzi, kiedy się ich straci a niespełnione marzenia potrafią odebrać każdemu prawdziwą radość i sens życia.